محصولات قدیمی

باید به سمت فناوری‎ها و پلت‎فرم‎های روز دنیا حرکت کنیم. اما چنین حرکتی مستلزم بهبود وضعیت اقتصادی کشور است. در این مسیر، تحریم‌های بین‎المللی باید کنار زده شوند یا اثرشان خنثی شود. اگر در این کار موفق شدیم، تازه باید درباره شیوه مدیریت یا بهتر بگویم نحوه خصوصی‌سازی صحیح صنعت خودرو فکر کنیم

به گزارش «اخبار خودرو»، بحث تکمیل خصوصی‌سازی شرکت‌های بزرگ خودروساز درحالی با اظهار نظرهای هرروزه کارشناسان، دولتمردان و نمایندگان مجلس همراه است که این شرکت‌ها طی سال‎های اخیر متاثر از شرایط اقتصادی و نیز شرایط خاص این صنعت همچون قیمت‎گذاری دستوری و پیش‎فروش تکلیفی به سمت زیان‌دهی سوق داده شدند و روزبه‎روز هم به‎واسطه تحریم‎ها وضعیت‌شان پیچیده‌تر می‌شود.

از همین رو، نه‎تنها کارشناسان و نمایندگان مجلس بلکه دولتمردانی همچون وزرای صمت و اقتصاد بر ضرورت خصوصی‌سازی این بخش تاکید دارند و کنار رفتن سایه دولت از صنعت خودرو را تنها راه برون‌رفت از مشکلات فعلی می‌بینند. اما در این بین، برخی کارشناسان خصوصی‌سازی در شرایط تحریم را ضربه‎ای بزرگ به صنعت خودرو تلقی می‌کنند.

در همین زمینه با شهرام آزادی، کارشناس صنعت خودرو گفت‌وگویی انجام داده‎ایم که در ادامه از نظرتان می‎گذرد.

 این روزها که سایه رکود بر سر خودروسازان کشور سنگینی می‌کند، تاکید بر ضرورت خصوصی‌سازی آن‎ها هم بیشتر شده است. آیا خصوصی‌سازی را  راه‌حل اصلی و بنیادین برای خروج صنعت خودرو از وضعیت فعلی می‎دانید؟

خصوصی‌سازی در صنعت خودرو باید انجام شده و سایه دولت و سیاست‌گذاری‌های آن از سر این صنعت برداشته شود. اما اگر خصوصی‌سازی به این شکل باشد که باز هم دولت در نحوه مدیریت این بخش اعمال نظر کند و شرایطی که امروز بر صنعت خودرو حاکم است، ادامه یابد، به‎طور قطع خصوصی‌سازی دردی از این صنعت دوا نمی‌کند. البته برای واگذاری سهام شرکت‌های خودروساز و تبدیل آن به صنعتی خصوصی و اقتصادی باید عوامل متعددی را که امروز منجر به زیان‌ده شدن این صنعت شده‌اند، کنار زد.

 چه عواملی باید برطرف شوند تا صنعت خودرو به سمت خصوصی‌سازی واقعی حرکت کند؟

به نظر من برای برون‎رفت از شرایط کنونی صنعت خودرو باید چند عامل بیرونی را اصلاح کرد. اول این‎که شرایط نامناسب اقتصادی امروز کشور تغییر کند و مسئولان برای اصلاح آن باید برنامه‎ریزی کنند. در شرایط نامناسب اقتصادی که بیشتر صنایع به سمت رکود حرکت کرده‌اند، نمی‌‌توان انتظار چندانی از صنعت خودرو و پویایی آن داشت. بنابراین این بخش رشد اقتصادی خوبی را تجربه نخواهد کرد، همان‎طور که اکنون اکثر صنایع کشور دچار رکود شده‌اند. بنابراین برای این بخش هم نمی‌توانیم وضعیت خوبی را متصور شویم.

 آیا در شرایط فعلی که تحریم‌ اثرات شدیدی بر صنعت خودرو گذاشته است، می‌توانیم بدون تعامل با شرکت‌های خارجی صنعت خودرو را باردیگر به سوددهی برسانیم؟

تحریم‎ها اثرات منفی خود را بر صنعت خودرو گذاشته‎اند و قاعدتا با این شرایط و بدون تعامل با شرکت‎های بیرونی نمی‌توانیم به رشد اقتصادی مناسبی در این صنعت دست یابیم. یعنی اگر شرایط صنعت خودرو همین باشد که بخواهیم محصولات قدیمی‌مان را تولید کنیم و صرفا درصد داخلی‎سازی همین محصولات را بالا ببریم، شاهد جهش اقتصادی و تحول مهمی در خودروسازی نخواهیم بود. بنابراین باید به سمت فناوری‎ها و پلت‎فرم‎های روز دنیا حرکت کنیم. اما چنین حرکتی مستلزم بهبود وضعیت اقتصادی کشور است.

در این مسیر، تحریم‌های بین‎المللی باید کنار زده شوند یا اثرشان خنثی شود. اگر اثرات منفی تحریم‎ها خنثی و شرایط عادی شود، تازه باید درباره شیوه مدیریت یا بهتر بگویم نحوه خصوصی‌سازی صحیح صنعت خودرو فکر کنیم. همچنین باید قراردادهایی برای این صنعت بسته و تکلیف هزینه‌ها نیز روشن شود.

 به نظر شما خصوصی‌سازی صنعت خودرو باید به چه شکلی باشد تا مشکلاتی که در گذشته رخ داده است، دوباره تکرار نشود؟

همان‎طور که گفته شد، ابتدا باید عواملی همچون رکود و تحریم کنار زده شوند و شرایط مناسب برای خصوصی‌سازی فراهم شود تا با واگذاری سهام شرکت‌های خودروساز خصوصی‌سازی مفهوم پیدا کند، وگرنه خصوصی‌سازی بدون چاره‎جویی برای رکود اقتصادی و مشکلات ناشی از تحریم‎ها، دردی را از صنعت خودرو دوا نمی‌کند. شیوه مدیریت صنعت خودرو پس از رفع این مشکلات باید به معنای واقعی خصوصی شود. یعنی منافع این شرکت‌ها باید در بحث فروش، در بحث تولید و غیره مورد نظر قرار گیرد. در واقع تولید باید به نحوی باشد که صرفه اقتصادی داشته باشد، نه تولید به هر بهایی و همراه ضرر و زیان برای این‎که بگوییم صرفا می‌خواهیم تولید کنیم.

 یکی از کارشناسان صنعت خودرو به‎تازگی چهار مرحله برای خصوصی‎سازی صنعت خودرو را لازم برشمرده است که شامل فروش اموال راکد، فروش سهام خودروسازان در بانک‎ها، شهرک‎ها و تعاونی‎ها، واگذاری واحدهای قطعه‎سازی ایجادشده یا خریداری‎شده توسط خودروسازان در سال‌های گذشته و واگذاری تدریجی خودروسازان به متقاضیان در مرحله نهایی می‎شود. نظر شما در این خصوص چیست؟

هر کدام از این موارد می‌توانند بخشی از مشکلات صنعت خودرو را حل کنند، اما همچنان معتقدم پیش از همه این‌ها ضروری است که شرایط اقتصادی داخل کشور و بحث تحریم‌ها حل و فصل شود.

 یعنی حتی با گذر از این چهار مرحله هم نمی‌توانیم پویایی را برای خودروسازی کشور متصور شویم؟

تا وقتی که سایه مشکلات کلان اقتصادی از سر صنعت کشور کنار زده نشده است، خیر. البته همه این پیش‎زمینه‌ها مفید هستند اما اگر با وجود تحریم‌ها و شرایط نامناسب اقتصادی این چهار مرحله را دنبال کنیم، شرکت‎های مازاد را بفروشیم و بحث سهامداران را هم مشخص کنیم اما تیراژ تولیداتمان همچنان پایین باشد و همچنان نتوانیم محصولات متنوعی را به بازار عرضه کنیم، یعنی عملا شرایط برای صنعت خودرو همانی خواهد بود که هست و تغییری ایجاد نخواهد شد. بنابراین اگر می‌خواهیم صنعت پویایی داشته باشیم، باید پیش از هر اقدامی به فکر بهبود شرایط اقتصادی کشور باشیم. چراکه در این شرایط نه‎تنها صنعت خودرو بلکه هیچ‎کدام از صنایع نمی‌توانند به ظرفیت خوبی در تولید دست یابند.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha