آن چیزی که امروز بازار لوازم یدکی با آن مواجه است، رکود تورمی بسیار شدید است. با وجود اینکه بالغ بر ۷۰ درصد از محصول نهایی یا مواد اولیه ما وابستگی وارداتی دارد، اما به دلیل شرایط رکودی بازار، افزایش نرخ ارز به صورت مستقیم خود را در قیمتها نشان نداده است.
در بسیاری از موارد، همکاران ما حتی قطعات را به قیمت تمام شده یا بعضا زیر قیمت تمام شده عرضه میکنند؛ چراکه ناچارند برای انجام تعهدات مالی خود فروش داشته باشند.
متاسفانه خیلی وقتها این فروشها با ضرر انجام میشود. قیمت ملاک بازار، آن قطعهای نیست که به صورت تکی به دست مصرف کننده نهایی میرسد. معیار ما، معاملات کلان بازار لوازم یدکی است که همکاران ما در آن فعال هستند. چالشهایی که امروز وجود دارد، دقیقا در همین سطح بازار کلان است. فعالان بخش خصوصی امروز بیش از هر چیز از بی ثباتی نرخ ارز آسیب میبینند.
واقعیت این است که کاسب و فعال اقتصادی هرچه نرخ ارز پایین تر باشد و قدرت خرید مردم افزایش پیدا کند، فروش بیشتری دارد و سود هم بیشتر میشود. بنابراین نه تنها از افزایش قیمت ارز سودی نمیبریم، بلکه ضرر هم میکنیم. بدتر از افزایش قیمت، بی ثباتی قیمتها است.
اگر به فعال اقتصادی بگویند نرخ ارز مثلا ۱۰۰ هزار تومان است و این نرخ برای ۶ ماه یا یک سال ثابت میماند، میتواند بر اساس آن برنامهریزی کند. اما امروز هیچ کدام از همکاران ما و به طور کلی فعالان بخش خصوصی، امکان برنامهریزی کوتاه مدت، میان مدت یا بلندمدت ندارند.
شرایط به گونهای شده که اقتصاد تبدیل به قمار شده است؛ واقعا نمیدانیم فردا چه اتفاقی میافتد. این وضعیت هزینه روانی بسیار بالایی را به فعالان بازار تحمیل کرده و همه ما گرفتار این شرایط شدیم.
در حال حاضر در حوزه قطعات یدکی کمبود جدی نداریم؛ به جز همان چالشهایی که در حوزه خودروهای مونتاژی وجود داشته و همچنان هم مرتفع نشده است. اما اگر این روند ادامه پیدا کند و امکان تامین و ترخیص مواد اولیه با این حجم از سامانهها و بوروکراسی اداری وجود نداشته باشد، قطعا در آینده نه چندان دور با مشکلات جدی مواجه خواهیم شد.
تاکید میکنم که این مشکلات ارتباطی به تحریمهای خارجی ندارد و عمدتا ناشی از مسائل درونی و اداری است.
