مسالهای که شاید در نگاه اول جزئی به نظر برسد، اما در عمل، بخشی از بینظمی مزمن در مدیریت حملونقل شهری را آشکار میکند.
توقف در میانه معبر، حتی با نیت تسریع در توزیع، عملا به انسداد یک خط عبور منجر میشود. این انسداد در ساعات اوج تردد، زنجیرهای از کندی حرکت، تغییر مسیرهای ناگهانی، افزایش تصادفات جزئی و تنشهای روانی میان رانندگان را رقم میزند. هزینه این رفتار، تنها بر دوش راننده یا شرکت توزیع نیست؛ بلکه کل شهر آن را میپردازد؛ از اتلاف وقت شهروندان گرفته تا افزایش مصرف سوخت و آلودگی هوا.
نکته قابلتوجه آنکه در بسیاری از موارد، امکان توقف در کنار خیابان وجود دارد؛ اما بهدلیل فقدان نظارت موثر، عجله در تحویل یا عادتهای نادرست شکلگرفته در نظام توزیع، سادهترین و درعین حال پرهزینهترین گزینه انتخاب میشود؛ توقف در وسط مسیر! این درحالی است که در اغلب شهرهای توسعهیافته، توزیع کالا تابع ضوابط مشخص زمانی و مکانی است و توقف در جریان عبور خودروها، خط قرمز مدیریت شهری بهشمار میرود.
راهحل، پیچیده یا پرهزینه نیست. تعیین محلهای مشخص توقف کوتاهمدت برای خودروهای توزیع، الزام شرکتهای پخش به آموزش رانندگان، زمانبندی تحویل کالا در ساعات کمترافیک و اعمال قاطع قانون در برابر توقف در وسط معبر، میتواند بخش بزرگی از این معضل را برطرف کند. مهمتر از همه، باید این اصل پذیرفته شود که سرعت توزیع کالا نباید به قیمت اخلال در نظم عمومی شهر تمام شود. درنهایت اصلاح این رفتارهای بهظاهر کوچک، گامی ضروری در مسیر بازگرداندن انضباط، ایمنی و احترام متقابل به فضای شهری است؛ امری که بدون اراده مدیریتی و اجرای قانون، همچنان در حد توصیه باقی خواهد ماند.
