رئیس شورای سیاستگزاری دنیای خودرو در این باره نوشت :
در دهه ۴۰ خورشیدی زمانی که سنگبنای صنعتخودرو ایران بنا نهاده شد، ایرانیان جملگی شاد و خوشحال بودند و این نوید را به خود میدادند که در آینده کشورشان یکی از قطبهای این صنعت در جهان خواهد شد و با عنایت به هوش سرشار خدادادی و انواع هنر، در طراحی و تولید نیز پیشتاز خواهند بود.
اما با گذشت حدود یک دهه و پیروزی انقلاب اسلامی و نیز طبق بند «ب» قانون حفاظت و توسعه صنایع ایران، صنعتخودرو ما هم که توسط بخش خصوصی ایجاد شده بود، در اختیار دولت قرار گرفت و در این بازه زمانی طولانی جز چند مورد انگشتشمار که مدیران کاربلد و با تجربه زمام امور را در دست داشته و به دنبال تحقق هدفهای توسعه هم بودند، در بقیه موارد مدیران ضعیف و کارنابلد باعث عقبماندگی آن شدند و این درحالی بود که صنعتخودرو جهان با شتاب هرچه بیشتر به سوی تعالی و توسعه گام برمیداشتند و از تولید خودرو با موتور احتراقداخلی به تولید «خودرانها» و نیز خودروهای «پرنده» رسیدند.
البته در این زمینه همه تقصیرات را به گردن مدیران نمیشود انداخت؛ زیرا مدیران هم تابع و مجری برنامههایی بودند که از سوی بخش سیاستگزاری صنعتی به آنها ابلاغ میشد.
متاسفانه در بخش سیاستگزاری صنعتی هنوز هم نمیتوانیم گامهای اولیه را برداریم و از تدوین و اجرای استراتژی و راهبرد عاجز هستیم و حتی خودروسازان ما پس از سالها تلاش نمیتوانند با صدور بخشی از محصولات داخلی قسمتی از نیازهای ارزی خود را هم تامین کنند؛ چرا؟ چون محصولات آنها بر روی پلتفرمهای چند ده سال پیش تولید و عرضه میشوند.
میدانیم که هماکنون نیاز سالانه ارزی صنعتخودرو کشور ۱۲ میلیارددلار است که ۴ میلیارددلار آن سهم ایرانخودرو و سایپا و ۸ میلیارددلار بقیه متعلق به واحدهای مونتاژکار است. پس به آسانی میتوان گفت:
ارز حاصل ز نفت ما گشته
عامل اشتغال بیگانه
با چنین خطمشی و شیوه کار
صنعت ما شده چو ویرانه
متاسفانه نابهسامانی در صنعتخودرو ما تا آنجا دارد پیش میرود که این صنعت بهتنهایی موجب وهن جامعه فنی مهندسی ایران میشود و چاره کار هم صدور اخطار از بالا و تکرار آنها نیست؛ باید درد را شناخت و نسخه شفابخش تجویز کرد؛ زیرا در بازه زمانی طولانی که چون سیاستگزاریاش غلط بود، نتوانستهایم خودروساز شویم.
فرجام سخن اینکه: باید از تکرار اشتباهات فاصله بگیریم. بیشتر از یک ربع قرن است که کارشناسان در این زمینه هشدارهای لازم را دادهاند و میدهند؛ ولی متاسفانه گوش شنوایی برای شنیدن وجود ندارد. خدا نکند که سرنوشت محتوم صنعتخودرو ما این باشد که در صف آخر خودروسازان جهان قرار بگیریم!! هرگز مباد!
