درمقابل، درآمد عملیاتی بارز در همین دوره از ۳ هزار و ۸۱۷ میلیاردتومان به ۵ هزار و ۸۶۹ میلیاردتومان رسیده و ۵۴ درصد افزایش یافته است. به این ترتیب تنها حدود سه واحد درصد میان رشد درآمد و رشد بهای تمامشده فاصله وجود دارد؛ موضوعی که میتواند از منظر کیفیت رشد درآمد برای سهامداران قابل توجه باشد. درواقع بخش قابل توجهی از رشد فروش بارز با افزایش هزینههای تولید همراه شده است.
این مساله اگرچه در مقطع فعلی مانع افزایش سود ناخالص شرکت نشده، اما نشان میدهد حاشیه امن سودآوری نماد پکرمان در برابر افزایش هزینهها چندان بالا نیست و تداوم رشد هزینههای تولید میتواند در دورههای بعد فشار بیشتری بر سود شرکت وارد کند.
فشار هزینهای زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که ساختار سودآوری شرکت در ادامه صورت سود و زیان نیز مورد بررسی قرار گیرد. سود عملیاتی پکرمان در پایان خردادماه به یکهزار و ۱۸۴ میلیاردتومان رسیده که ۵۹ درصد بیشتر از دوره مشابه سال قبل است؛ اما سود خالص با وجود این عملکرد عملیاتی، تنها ۴۱ درصد رشد کرده و از ۵۳۳ میلیاردتومان به ۷۵۱ میلیاردتومان رسیده است.
این اختلاف میان سرعت رشد سود عملیاتی و سود خالص، یکی از نشانههایی است که نشان میدهد تمام رشد ایجادشده در سطح عملیات به سود نهایی سهامداران منتقل نشده است. بنابراین نمیتوان صرفا با تکیه بر رشد ۵۴ درصدی درآمد یا افزایش ۶۳ درصدی سود ناخالص، عملکرد پکرمان را چندان مثبت ارزیابی کرد.
از منظر حاشیهسود نیز وضعیت قابل توجه است. سود خالص شرکت در سه ماهه نخست سال گذشته حدود ۱۴ درصد از درآمد عملیاتی را تشکیل میداد؛ اما این نسبت در سه ماهه نخست ۱۴۰۵ به حدود 12.8 درصد رسیده است.
بهبیان دیگر، بارز امسال با وجود فروش بیشتر و سود خالص بالاتر، از هر میزان مشخصی از فروش، سهم کمتری را درنهایت به سود خالص تبدیل کرده است.
ریسک اصلی برای بارز در ادامه سال، تداوم روند صعودی هزینههای تولید است. اگر بهای تمامشده مواداولیه، انرژی، دستمزد، هزینههای تولید یا سایر اقلام همچنان با سرعت بالا افزایش پیدا کند، شرکت برای حفظ حاشیهسود خود ناچار خواهد بود نرخ فروش محصولات را افزایش دهد. این موضوع در شرایطی که قدرت خرید بازار و رقابت در صنعت تایر اهمیت بالایی دارد، میتواند چالشبرانگیز باشد.
