وی افزود: «تردیدی نیست که خودروهای فرسوده و پرمصرف، مصرف بنزین را افزایش میدهند؛ اما سوال اصلی این است که چه کسی طی دههها، سیاست تولید و مدیریت خودرو، واردات، توسعه حملونقل عمومی و سرمایهگذاری در صنعت انرژی را تعیین کرده است؟»
علینژاد ادامه داد: «وقتی شهروند ناچار است گاه برای تامین معاش، از خودرو شخصی استفاده کند و حملونقل عمومی مناسب نیز در اختیارش نیست، نمیتوان تمام مشکل را به «مصرف بالای مردم» تقلیل داد.»
رئیس کمیته کیفیت و تعالی انجمن قطعهسازان کشور تاکید کرد: «خودرو فقط بخشی از مساله است؛ ناترازی سوخت، پیش از آنکه مشکل خودرو باشد، مساله حکمرانی است.»
وی تصریح کرد: «تبدیل یک بحران پیچیده ساختاری به توصیهای ساده و قرار دادن افکار عمومی در برابر خودروسازی بهعنوان صنعتی که دهها سال است اصلاح جدی نشده، همان استراتژی پوپولیستی قدیمی است: انتقال مسئولیت از سیاستگزار به خودروساز و مصرفکننده.»
علینژاد در پایان پرسید: «آیا در خصوص صنعتخودرو، وقت آن نرسیده است که بهجای مقصرسازی و راهحلهای مقطعی، یک برنامه بلندمدت، کارآمد و قابل سنجش برای اصلاح این صنعت تعریف کنیم و دست از ابزار کردن این صنعت برای پوشاندن ناکارآمدیهای کلان برداریم؟»
