یکی از این نامها آئودی R8 است؛ مدلی که از زمان معرفی آن در اواسط دهه ۲۰۰۰، نهفقط جایگاه آئودی را در کلاس سوپراسپرتها تثبیت کرد، بلکه با پیشرانه V10 مشترک با لامبورگینی، به نمادی از همکاری فنی میان دو برند تبدیل شد.
توقف تولید R8 در سال ۲۰۲۳ پایان یک دوره بود؛ اما نه پایان داستان. در ماههای اخیر، زمزمههای بازگشت این مدل دوباره اوج گرفته؛ زمزمههایی که برخلاف شایعات اولیه درباره برقی شدن کامل، این بار از احیایR8 با یک پیشرانه کاملا جدید اما همچنان برگرفته از لامبورگینی سخن میگویند. چنین رویکردی میتواند پاسخی باشد به موجی از مشتریانی که هنوز به سوپراسپرتهای احتراقداخلی وفادارند و از برندهایی مانند پورشه، مکلارن و فراری انتظار دارند حداقل یک نسل دیگر این مسیر را ادامه دهند. بازگشت احتمالی R8 در زمانی مطرح میشود که آئودی در حال بازتعریف هویت عملکردی خود است.
خانواده RS در حال گذار بهپیشرانههای هیبریدی است؛ پروژههای الکتریکی سرعت گرفتهاند و همکاری با لامبورگینی در چارچوب گروه فولکسواگن وارد مرحله تازهای شده است. در چنین شرایطی، احیای R8 میتواند نقش یک «پرچمدار احساسی» را برای برند ایفا کند؛ مدلی که نهفقط توان فنی آئودی را نمایش میدهد، بلکه پیوند تاریخی آن با لامبورگینی را نیز زنده نگه میدارد.
سورپرایزی برای بازگشت اسطوره
آئودی با اقدامی غافلگیرکننده، از یک سوپراسپرت کاملا جدید پرده برداشته که قرار است در نیمه نخست سال ۲۰۲۷ وارد بازار شود؛ مدلی که نهتنها بازگشت آئودی به کلاس سوپراسپرتها را رقم میزند، بلکه نقش جانشین محدود و ویژه R8 را نیز برعهده خواهد داشت.
این خودرو که «نووولاری» (Nuvolari) نام گرفته، بخشی از برنامه احیای محصولات عملکردی آئودی است و با یک سامانه هیبریدی پیشرفته، قدرتمندترین محصول تاریخ این برند خواهد بود.
نووولاری از یک پیشرانه هیبریدی پلاگین بهره میبرد که ترکیبی از یک موتور V8 توئینتوربو ۴ لیتری در میانه شاسی، یک باتری لیتیوم-یون ۷.۳ کیلووات-ساعتی و سه موتور الکتریکی از نوع axial‑flux است.
دو موتور الکتریکی روی محور جلو قرار گرفتهاند و موتور سوم میان پیشرانه و جعبهدنده جای گرفته تا نقش تقویتکننده اصلی شتاب را ایفا کند. خروجی این مجموعه بهرقم خیرهکننده ۹۸۷ اسببخار میرسد؛ عددی که نووولاری را بالاتر از لامبورگینی «تمراریو» قرار میدهد و تنها ۱۵ اسببخار کمتر از هیولای «روولتو» است.
چنین قدرتی باعث شده این مدل عملا بهسریعترین و قدرتمندترین خودرو تولیدی تاریخ آئودی تبدیل شود. عملکرد نووولاری نیز در حد و اندازه همین ارقام است. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت آن تنها ۲.۶ ثانیه بوده و رسیدن به سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت نیز تنها ۴.۲ ثانیه بیشتر زمان میبرد. سقف سرعت این سوپراسپرت نیز بیش از ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت اعلام شده؛ عددی که آن را در قلمرو جدیترین سوپراسپرتهای جهان قرار میدهد.
سیستم کواترو و پنج حالت رانندگی
همانطور که از یک محصول عملکردی آئودی انتظار میرود، نووولاری بهصورت استاندارد با سامانه چهارچرخمحرک کوآترو عرضه میشود. با این حال، نسخهای که برای این سوپراسپرت توسعه یافته، صرفا یک سیستم انتقال قدرت معمولی نیست؛ بلکه نسل تازهای از کوآترو است که با تحلیل لحظهای دادههای حرکتی، رفتار خودرو را پیشبینی میکند.
بهگفته آئودی، این سیستم مجموعهای گسترده از اطلاعات شامل زاویه فرمان، میزان شتاب، نرخ چرخش بدنه و سطح چسبندگی تایرها را جمعآوری و پردازش میکند. نتیجه این است که خودرو پیش از آنکه لغزش رخ دهد، احتمال از دست رفتن چسبندگی را تشخیص میدهد و بهصورت پیشدستانه واکنش نشان میدهد. جزئیات فنی کامل هنوز اعلام نشده، اما آئودی تایید کرده که نووولاری قادر است توزیع گشتاور را بهصورت لحظهای تغییر دهد و در مواقع لازم با «مداخلات هدفمند» از طریق ترمزها پایداری خودرو را حفظ کند.
حتی سامانه آیرودینامیک فعال نیز در این فرآیند نقش دارد و میتواند بسته به شرایط، میزان داونفورس را افزایش یا کاهش دهد. راننده به چهار حالت اصلی رانندگی دسترسی دارد که از طریق یک کنترل چرخان روی فرمان انتخاب میشوند. حالت E‑Hybrid برای رانندگی شهری و مسیرهای کوتاه، اولویت را بهحرکت تمامبرقی میدهد. حالت Balanced تلاش میکند میان راحتی، کارایی و عملکرد تعادل برقرار کند.
حالت Dynamic واکنش سیستمها را تیزتر کرده و چابکی و دقت فرمانپذیری را افزایش میدهد و Dynamic+ همین ویژگیها را یک مرحله دیگر تشدید میکند. در کنار این حالتها، یکTrack Mode نیز وجود دارد که امکان تنظیم دقیق کنترل کشش را بر اساس سبک رانندگی و سطح چسبندگی فراهم میکند. این حالت شامل تنظیمات مخصوص مسیر خشک، مسیر خیس، حالت مسابقه و حتی گزینه خاموشی کامل سیستمهای کمکی است تا راننده بتواند بیشترین آزادی عمل را در پیست داشته باشد.
طراحی کانسپتمحور همچون R8 قبلی
نووولاری نخستین محصولی خواهد بود که زبان طراحی تازه آئودی را وارد مرحله تولید میکند؛ زبانی که در این خودرو حالتی میان R8 و کانسپت C پیدا کرده و ترکیبی از خطوط تیز، سطوح تمیز و جزئیات آیرودینامیک پیشرفته را بهنمایش میگذارد. در نمای جلو، یک جلوپنجره عمودی بزرگ مرکز توجه است؛ عنصری که در دو طرف با چراغهای باریک و ورودیهای هوای عظیم احاطه شده و در پایین سپر نیز اسپلیتر و کانال هوای S‑duct قرار دارد؛ ساختاری که بهگفته آئودی، جریان هوا را بهگونهای هدایت میکند که نیروی رو بهپایین روی محور جلو افزایش یابد؛ پایداری در سرعتهای بالا بهتر شود و خنککاری مجموعه پیشرانه کارآمدتر عمل کند.
در امتداد بدنه، قطعات فیبرکربنی با طراحی تیز و زاویهدار دیده میشود و نسخهای مدرن از «ساید بلید»های مشهور R8 نیز حضور دارد. چرخهای فورجشده با قفل مرکزی (که برای نخستینبار در یک محصول تولیدی آئودی استفاده میشود) هویت مسابقهای خودرو را تقویت میکنند. پشت این چرخها، سیستم ترمز آئودی سرامیک پرو قرار گرفته که بهطور ویژه برای استفاده در پیست طراحی شده است. دیسکهای جلو ۴۲۰ میلیمتری با کالیپرهای 10 پیستونه و دیسکهای عقب ۴۱۰ میلیمتری با کالیپرهای 4 پیستونه نشان میدهند این خودرو برای تحمل فشارهای شدید ترمزگیری ساخته شده است. این مجموعه علاوهبر سیستم بازیابی انرژی، از یک ساختار خنککاری داخلی جدید بهره میبرد که بهگفته آئودی، توان دفع حرارت را تا ۲۱ درصد افزایش میدهد.
در بخش عقب، سپر با دریچههای تهویه بزرگ، چراغهای باریک و یک دیفیوزر عظیم دیده میشود. باله فعال عقب نیز سه حالت دارد: بسته، داونفورس کم و داونفورس زیاد. این باله میتواند بهصورت خودکار یا دستی تنظیم شود و حتی نقش ترمز هوایی را ایفا کند. آئودی اعلام کرده که در شرایط مناسب، این باله قادر است بیش از ۴۰۰ کیلوگرم نیروی رو بهپایین تولید کند؛ عددی که جایگاه نووولاری را در میان سوپراسپرتهای جدی جهان تثبیت میکند.
