رئیس شورای سیاستگزاری روزنامه دنیای خودرو در این باره نوشت :
دهها سال است که از پیدایش صنعتخودرو در ایران و ۳۳ سال هم از آغاز صنعت قطعهسازی در کشور ما میگذرد و متاسفانه بههیچیک از هدفهای ترسیمشده در این زمینه دست نیافتهایم.
برخی از کارشناسان زبده به علتالعلل ناکامیابیهای ما پی بردهاند و بارها نتیجه پژوهشهای خود را نشر دادهاند. تا آنجا که توسعه در صنعتخودرو و قطعهسازی ایران را «سهلالممتنع» نامیدهاند؛ ولی سیاستگزاران صنعتی و مدیران و شاغلان این بخش همچنان گوششان ناشنواست و پیوسته راه آزموده گذشته را بهرغم اینکه نتیجهای هم تاکنون نداشت مجددا میپیمایند!!
حالا تا به کی؟ این تکرار را مکرر کنند خدا میداند و بس.
این درحالی است که دستیابی به توسعه در رشتههایی مانند علوم و صنایع مولود اندیشهورزی، برنامهریزی درست و تلاشهای عاری از خطا و بهعبارت دیگر ممانعت از فرصتسوزیها و از دست دادن آنهاست.
تاکنون ثابت شده است در این صنعت مهم برای نوشتن راهبرد و استراتژی واژهها معانی معکوس داشتهاند؛ وگرنه در هیچ کشور دیگر دنیا چنین پدیدهای سابقه نداشته است.
معنی معکوس دارند واژهها
نور ظلمت گشته حرمت شد حلال
همه این نتایج وارونه درحالی تاکنون نصیب کشور ما شده است که از لحاظ توانمندیهای صنعتی و وجود نیروهای کار ماهر و سایر نعمتهای خدادادی مانند معادن غنی در میان کشورهای دیگر چیزی کم نداریم.
بیاییم برای چندمین بار هم که شده درباره علتالعلل عقبماندگی کشور ما صادقانه پژوش کنیم و با پرهیز از تکرار اشتباهات باعث عقبماندگی این صعت در ایران نشویم.
هماکنون عقبماندگی صنعتخودرو ما حتی موجب وهن جامعه فنی و مهندسی ایران شده است. مگر میشود کشوری بیش از ۶ دهه سابقه و قدمت در رشتهای صنعتی داشته باشد، اما هیچ جایگاه جهانی و ملی نداشته باشد؟!
فرجام سخن اینکه: تا دیر نشده ما هم استراتژی و راهبردی را تدوین و اجرا کنیم که واژههایی چون تولیدات صنعتی، اقتصاد، ارزآوری، کیفیت محصولات، مزیتهای نسبی و بسیاری کلیدواژههای دیگر در آن بهدرستی و دقت معنا شوند تا بلکه بتوانیم ندانمکاریهای گذشته را جبران کنیم؛ وگرنه با همین فرمان پیش رویم شاید آخرین کشور خودروساز جهان باشیم.
