از نگاه کارشناسان بازار سرمایه، زیان عملیاتی یکی از مهم‌ترین شاخص‌های ارزیابی عملکرد یک بنگاه اقتصادی محسوب می‌شود؛ زیرا برخلاف سود و زیان خالص که ممکن است تحت‌تاثیر فروش دارایی‌ها یا درآمدهای غیرعملیاتی قرار گیرد، عملکرد واقعی شرکت در حوزه تولید و فروش محصولات را نشان می‌دهد. بنابراین ثبت چنین زیانی به معنای آن است که فعالیت اصلی ایران‌خودرو همچنان با چالش جدی در سودآوری مواجه است. تداوم این وضعیت می‌تواند نخستین اثر خود را بر نقدینگی شرکت بر جای بگذارد. زمانی که فعالیت اصلی یک بنگاه زیان‌ده باشد، جریان ورود منابع مالی کاهش یافته و شرکت برای تامین سرمایه در گردش ناچار به افزایش استقراض، استفاده از تسهیلات بانکی یا افزایش بدهی به قطعه‌سازان خواهد شد. این موضوع نه‌تنها هزینه‌های مالی شرکت را افزایش می‌دهد، بلکه می‌تواند پرداخت مطالبات تامین‌کنندگان را با تاخیر مواجه کرده و درنهایت بر روند تولید خودرو نیز اثر منفی بگذارد. تجربه سال‌های گذشته نیز نشان داده هر زمان مطالبات قطعه‌سازان با وقفه پرداخت شده، زنجیره‌تامین با اختلال روبه‌رو شده و تیراژ تولید کاهش یافته است. از سوی دیگر، زیان عملیاتی توان سرمایه‌گذاری شرکت را نیز محدود می‌کند. خودروسازی صنعتی سرمایه‌بر است و نیاز مستمر به نوسازی خطوط تولید، توسعه محصولات جدید، ارتقای کیفیت و سرمایه‌گذاری در فناوری‌های نوین دارد. هنگامی که بخش عمده منابع مالی صرف جبران زیان یا بازپرداخت بدهی‌ها شود، طبیعی است که پروژه‌های توسعه‌ای یا با تاخیر اجرا شوند یا به‌طور کامل از دستور کار خارج شوند. از سویی، کارشناسان بازار سهام اعتقاد دارند تداوم زیان عملیاتی همچنین وابستگی ایران‌خودرو به منابع مالی بیرونی را افزایش می‌دهد. هرچه شرکت برای ادامه فعالیت بیشتر به تسهیلات بانکی یا ابزارهای تامین مالی متکی شود، هزینه‌های مالی نیز رشد خواهد کرد و این موضوع خود به عاملی برای تشدید زیان در سال‌های آینده تبدیل می‌شود. به عبارت دیگر، شرکت در چرخه‌ای قرار می‌گیرد که بخش مهمی از درآمدهای آن صرف پرداخت هزینه‌های مالی و بدهی‌ها شده و امکان بازگشت به سودآوری دشوارتر می‌شود. همچنین پیامد دیگر این وضعیت، کاهش اعتماد سرمایه‌گذاران و سهامداران است. زیان عملیاتی معمولا از سوی فعالان بازار سرمایه به‌عنوان نشانه‌ای از ضعف در عملکرد اصلی شرکت تلقی می‌شود و درصورت تداوم، می‌تواند بر ارزش سهام، استقبال از برنامه‌های افزایش سرمایه و حتی توان شرکت در جذب منابع مالی جدید اثر منفی بگذارد. درچنین شرایطی، چشم‌انداز سودآوری شرکت نیز با ابهام بیشتری همراه خواهد شد.