image.png

درحالی که بسیاری تصور می‌کنند تعرفه‌های سنگین و محدودیت‌های سخت‌گیرانه آمریکا می‌تواند برای همیشه مانعی مطمئن در برابر ورود خودروهای چینی باشد، تازه‌ترین هشدار مدیرعامل فورد نشان می‌دهد این دیوار شاید آن‌قدرها هم بلند و پایدار نباشد.  

جیم فارلی در جلسه داخلی با کارکنان اعلام کرده که صنعت‌خودرو آمریکا باید از همین امروز خود را برای رقابتی آماده کند که ممکن است ظرف ۵ تا ۱۰ سال آینده به‌طور جدی آغاز شود؛ رقابتی که نمونه‌هایش همین حالا در اروپا، بریتانیا، استرالیا و حتی مکزیک دیده می‌شود و نشان می‌دهد برندهای چینی در صورت ورود آزادانه، می‌توانند بازارها را با سرعتی غیرمنتظره تسخیر کنند. این هشدار در شرایطی مطرح می‌شود که قوانین جدید، تعرفه‌های حدود ۱۰۰ درصدی و محدودیت‌های نرم‌افزاری، فعلا حضور چینی‌ها را در آمریکا تقریبا ناممکن کرده است؛ قوانینی که حتی شرکت‌هایی مانند پولستار را مجبور به خروج از بازار آمریکا کرده‌اند. با این حال، فورد معتقد است اتکا به این سدهای تجاری خطرناک است و صنعت باید پیش از آن‌که دیر شود، راهبردی تازه برای رقابت با خودروهای ارزان‌تر و کارآمدتر چینی پیدا کند.

هشدار مدیریتی

جیم فارلی، مدیرعامل فورد هشدار داده است که صنعت‌خودرو آمریکا نباید تصور کند سدهای تجاری فعلی می‌توانند برای همیشه مانع ورود رقبای چینی شوند.

او در یک نشست داخلی با کارکنان گفته است که برندهای چینی ممکن است ظرف 5 تا 10 سال آینده وارد بازار آمریکا شوند؛ بازه زمانی‌ای که به‌گفته او باید برای دیترویت نقش «ضرب‌الاجل» را داشته باشد تا پیش از رسیدن رقبا، ساختار خود را بازسازی کند و محصولات ارزان‌تر و رقابتی‌تری ارائه دهد.

به گزارش منابع «رویترز» فارلی و دیگر مدیران ارشد فورد در این نشست تاکید کرده‌اند که احتمال ورود چینی‌ها بیشتر در بازه پایانی این دوره ۵ تا ۱۰ ساله است؛ با وجود این‌که امروز موانع مالی و مقرراتی، فروش خودروهای چینی در آمریکا را تقریبا ناممکن کرده است.

درحال حاضر، خودروهای چینی با تعرفه‌ای حدود ۱۰۰ درصد روبه‌رو هستند؛ تعرفه‌ای که از سال ۲۰۲۶ اعمال شده و عملا قیمت این خودروها را دو برابر می‌کند.

علاوه‌بر این، مقررات مربوط به «خودروهای متصل» به‌تدریج استفاده از نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای چینی را محدود می‌کند؛ مقرراتی که حتی شرکت‌هایی مانند پولستار را تحت‌تاثیر قرار داده است. پولستار که عمدتا تحت مالکیت جیلی چین است، مجبور شده پس از مدل ‌سال ۲۰۲۶ از بازار آمریکا خارج شود؛ با وجود این‌که شاسی‌بلند Polestar 3 در کارخانه ولوو در کارولینای جنوبی تولید می‌شود. با این حال فارلی معتقد است اتکا به این دیوارهای تجاری خطرناک است.

او می‌گوید تجربه بازارهایی مانند اروپا، بریتانیا، استرالیا و مکزیک نشان داده که برندهای چینی در صورت ورود آزادانه می‌توانند در مدت کوتاهی سهم قابل‌توجهی از بازار را تصاحب کنند. همین واقعیت باعث شده دیترویت از هم‌اکنون روی توسعه خودروهای برقی ارزان‌تر تمرکز کند تا پیش از رسیدن رقبا جایگاه خود را تثبیت کند. درحالی که برخی قانون‌گذاران آمریکایی خواستار اعمال محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌تر علیه خودروهای چینی هستند، مدیریت فورد آشکارا نشان می‌دهد که روی دوام بلندمدت این سدهای تجاری حساب باز نکرده است.

بیل فورد، رئیس هیات‌مدیره شرکت اخیرا در گفت‌وگو با «وال‌استریت ژورنال» تاکید کرده که صنعت آمریکا باید از همین حالا برای رقابت مستقیم آماده شود.

او گفته است «نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که برای همیشه جلو ورود آن‌ها را بگیریم؛ باید بتوانیم در زمین خودشان شکست‌شان دهیم.» این نگاه محتاطانه بی‌دلیل نیست. شواهد فراوانی وجود دارد که نشان می‌دهد خودروسازان چینی هر جا اجازه ورود داشته‌اند، با سرعتی چشمگیر بازار را تسخیر کرده‌اند. امروز حدود یک‌دهم کل فروش اروپا متعلق به‌برندهای چینی است؛ سهمی که طی مدت کوتاهی به‌دست آمده و بسیاری از خودروسازان سنتی را نگران کرده است. نمونه‌ای حتی چشمگیرتر در بریتانیا رخ داده است.

برند چینی Jaecoo تنها در ژانویه ۲۰۲۵ نخستین خودرو خود را در این کشور ثبت کرد؛ اما تنها ۱۳ ماه بعد یکی از شاسی‌بلندهای این شرکت به پرفروش‌ترین خودرو بریتانیا تبدیل شد؛ موفقیتی که نشان می‌دهد سرعت نفوذ چینی‌ها در بازارهای آزاد تا چه اندازه می‌تواند غیرمنتظره باشد. این تحولات برای دیترویت یک پیام روشن دارد: اگرچه امروز تعرفه‌ها و مقررات سختگیرانه ورود خودروهای چینی به آمریکا را تقریبا ناممکن کرده، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که این وضعیت برای همیشه ادامه یابد. به همین دلیل، فورد و دیگر خودروسازان آمریکایی درحال توسعه خودروهای برقی ارزان‌تر هستند تا زمانی که رقبا از راه برسند، بتوانند در برابر آن‌ها ایستادگی کنند.

کامیون چینی مورد علاقه استرالیایی‌ها

روند نفوذ خودروسازان چینی تنها به اروپا و بریتانیا محدود نیست؛ در دیگر بازارهای آزاد نیز الگوی مشابهی دیده می‌شود. در استرالیا، پیکاپ BYD Shark طی مدت کوتاهی توانسته به پرفروش‌ترین وانت کشور تبدیل شود؛ موفقیتی که نشان می‌دهد چینی‌ها نه‌فقط در بخش خودروهای اقتصادی، بلکه در سگمنت‌های سنتی و محبوب بازارهای غربی نیز قدرت رقابت دارند.

در مکزیک نیز حضور برندهای چینی به‌سرعت گسترش یافته و اکنون بخش قابل‌توجهی از بازار را در اختیار دارند؛ موضوعی که برای آمریکا اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا این بازار درست در همسایگی آن قرار گرفته و می‌تواند به‌نوعی «پیش‌نمایش» ورود احتمالی چینی‌ها به آمریکای شمالی باشد.

حتی کانادا نیز اجازه ورود محدود خودروهای برقی چینی را صادر کرده است؛ اقدامی که به تولیدکنندگان چینی فرصت می‌دهد سلیقه و نیازهای مصرف‌کنندگان منطقه را بهتر بشناسند و برای ورود گسترده‌تر آماده شوند. در چنین شرایطی، فورد تصمیم گرفته منتظر آینده نماند و از همین امروز وارد عمل شود.

این شرکت در حال توسعه یک خانواده جدید از خودروهای برقی ارزان‌قیمت است؛ محصولاتی که با تمرکز بر کاهش هزینه تولید و افزایش بهره‌وری ساخت طراحی می‌شوند. یکی از این پروژه‌ها، یک پیکاپ برقی حدودا ۳۰ هزاردلاری است که قرار است در سال ۲۰۲۷ عرضه شود؛ قیمتی که می‌تواند فورد را در برابر موج احتمالی خودروهای ارزان چینی، رقابتی‌تر کند.

فورد حتی در اروپا نیز با جیلی همکاری می‌کند؛ همکاری‌ای که نشان می‌دهد رقابت شدید چینی‌ها در این قاره، خودروسازان سنتی را مجبور کرده مدل‌های کسب‌وکار و ساختار تولید خود را بازنگری کنند. با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا واقعا تا سال ۲۰۳۶ خیابان‌های آمریکا پر از خودروهای BYD، Jaecoo یا دیگر برندهای چینی خواهد شد یا نه. اما تجربه بازارهای خارجی یک پیام روشن دارد: اگر دیترویت تنها به تعرفه‌ها و محدودیت‌ها تکیه کند، ممکن است خیلی دیر متوجه شود که این سدهای تجاری خندق دائمی نیستند و رقبای چینی دیر یا زود راهی برای ورود پیدا خواهند کرد.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

آخرین اخبار