براساس دادههای بیمه مرکزی، سهم بیمه البرز از کل بازار شخصثالث در سهماهه نخست سال ۳.۲ درصد بوده است. در این جدول، بیمه ایران با سهم ۴۴.۱ درصدی، دارای اختلافی بسیار زیاد با سایر شرکتهاست و در صدر قرار دارد و پس از آن آسیا با ۱۰.۳ درصد و دانا با ۷.۴ درصد قرار گرفتهاند.
پارسیان نیز با سهم ۴.۲ درصدی و کوثر و دی نیز با سهم ۴ درصدی بالاتر از البرز ایستادهاند. به این ترتیب، البرز با سهم ۳.۲ درصدی در رتبه هفتم این فهرست قرار گرفته است.
نکته مهم در این مقایسه، فاصله البرز با رقبایی است که از نظر اندازه و سابقه فعالیت، در محدوده قابل مقایسهتری با این شرکت قرار میگیرند. سهم بیشتر بیمههای پارسیان، کوثر و دی نشان میدهد بخشی از بازار شخصثالث که میتوانست در سبد البرز جایگاه پررنگتری داشته باشد، در اختیار رقبای دیگر قرار گرفته است. حتی فاصله البرز با دی که کم است، در بازاری با حجم بالای بیمهنامه میتواند به معنای تفاوت قابل توجهی در مقیاس پرتفوی باشد.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که شخصثالث را صرفا یک رشته بیمهای معمولی در نظر نگیریم. این رشته یکی از مهمترین نقاط تماس شرکتهای بیمه با مشتریان است و حضور پررنگ در آن میتواند برای بیمهگر فرصت ایجاد ارتباط با بیمهگذار و فروش سایر محصولات را فراهم کند.
شرکتی که در شخصثالث سهم بیشتری دارد، در عمل شبکه بزرگتری از مشتریان را در اختیار خواهد داشت که میتواند در مراحل بعد به بیمه بدنه، درمان، مسئولیت یا سایر پوششها تبدیل شود.
از این منظر، پایینتر بودن سهم البرز میتواند به معنای از دست رفتن بخشی از فرصتهای توسعه پرتفوی باشد. اگر مشتری در زمان خرید بیمه شخصثالث جذب رقیب شود، شرکت بیمه نهتنها درآمد همان بیمهنامه، بلکه بخشی از فرصت فروش محصولات دیگر به همان مشتری را نیز از دست میدهد.
در مقابل، افزایش سهم شخصثالث میتواند بهعنوان یک درگاه برای گسترش ارتباط با مشتری و افزایش سهم سایر رشتهها عمل کند. فاصله فعلی بیمه البرز در رشته شخصثالث با رقبا یک پیام روشن برای استراتژی بازار البرز دارد.
شرکتی که در بازار شخصثالث سهم کمتری نسبت به بیمههای ایران، آسیا، دانا، پارسیان، کوثر و دی دارد، برای افزایش وزن خود در صنعت بیمه نمیتواند تنها به رشد سایر رشتهها متکی باشد.
اگر البرز بخواهد جایگاه خود را در میان بیمهگران بزرگ کشور تقویت کند، بازار شخصثالث یکی از مهمترین میدانهایی است که باید برای افزایش سهم در آن برنامه داشته باشد.
از سوی دیگر، افزایش سهم در این رشته میتواند اثر مستقیمی بر قدرت چانهزنی و مقیاس عملیاتی شرکت داشته باشد. پرتفوی بزرگتر به معنای حجم بالاتر بیمهنامه، داده بیشتر برای ارزیابی ریسک و امکان توسعه زیرساختهای تخصصیتر برای صدور و رسیدگی به خسارت است.
