image.png

سایش دوطرفه کناره‌ها معمولا ناشی از فشار کم است؛ سایش مرکزی بیانگر فشار زیاد. سایش شانه داخلی یا خارجی به کمبر نامناسب اشاره دارد و الگوی اره‌ای می‌تواند از تواین غلط یا کمک‌فنر فرسوده ناشی شود.

تعویض به‌موقع تایر به‌معنای تصمیمی مبتنی‌بر داده‌هاست؛ نه صرفا ظاهر. شاخص TWI روی شیارها وقتی با سطح آج هم‌تراز شود یعنی عمق آج به حدود ۱.۶ میلی‌متر رسیده و طبق قانون بسیاری کشورها باید تایر تعویض شود. اما از منظر ایمنی، روی سطوح خیس بهتر است پیش از رسیدن به ۲.۵–۳ میلی‌متر اقدام شود تا فاصله ترمز و مقاومت در برابر آکوآپلانینگ حفظ شود. سایش نامتقارن، ترک‌های جانبی، برآمدگی‌ها و تاول‌ها نیز نشانه‌های قطعی تعویض هستند.

تاریخ DOT روی دیواره، هفته و سال تولید را نشان می‌دهد (مثلا ۳۵۲۲ یعنی هفته ۳۵ سال ۲۰۲۲). حتی با آج مناسب، پیرشدگی ترکیب لاستیک بر اثر اکسیداسیون و UV چسبندگی را کاهش می‌دهد. در اقلیم‌های گرم و آفتابی، بررسی دقیق پس از ۴–۵ سال ضروری است؛ در مناطق معتدل، معمولا تا ۶ سال. عبور از ۸ تا ۱۰ سال (حتی برای زاپاس) منطقی نیست. کاربری نیز مهم است: تایر عملکردی که مکرر در دماهای بالا کار می‌کند، زودتر فرسوده می‌شود.

خواندن تاریخ DOT و تفسیر سن تایر

کد DOT شامل شناسه کارخانه، سایز و کد تاریخ است. دو رقم پایانی سال و دو رقم اول هفته تولید را نشان می‌دهد. برای برنامه‌ریزی نکات نگهداری لاستیک خودرو، فشار باد، بالانس و زمان تعویض، دانستن این تاریخ حیاتی است؛ زیرا حتی تایر کم‌کار با گذشت زمان سخت‌تر می‌شود. در زمان خرید، از فروشنده تاریخ را شفاف مطالبه کنید و از تایرهای مانده طولانی در انبارهای گرم و آفتاب‌گیر پرهیز کنید. نگهداری صحیح در انبار خنک و تاریک و به‌دور از روغن‌ها، روند پیری را کُند می‌کند.

اگر کد تاریخ یک طرف دیواره رو به داخل نصب شده است، با چراغ‌قوه بررسی کنید یا از نصاب بخواهید تایر را بچرخاند تا تاریخ خوانا شود. برای خودروهای با کاربری کم، یادداشت تاریخ سرویس و بررسی سالانه ترک‌های ریز اهمیت دارد. حتی اگر عمق آج کافی است، نشانه‌های خشکی، رگه‌های سفید و صداهای غیرعادی روی آسفالت خشن می‌توانند از پیری ترکیب خبر دهند و تعویض را توجیه کنند.

الگوهای سایش و آستانه‌های قانونی و ایمنی

سایش دوطرفه کناره‌ها معمولا ناشی از فشار کم است؛ سایش مرکزی بیانگر فشار زیاد. سایش شانه داخلی یا خارجی به کمبر نامناسب اشاره دارد و الگوی اره‌ای می‌تواند از تواین غلط یا کمک‌فنر فرسوده ناشی شود.

شیارهای کم‌عمق در مسیرهای خیس خطر آکوآپلانینگ را افزایش داده و فاصله ترمز را طولانی‌تر می‌کند. در باران شدید، عمق آج ۴ میلی‌متر نسبت به ۲ میلی‌متر می‌تواند اختلاف ترمزگیری محسوسی ایجاد کند.

از شاخص‌های قانونی (۱.۶ میلی‌متر) صرفا به‌عنوان حداقل مطلق استفاده کنید. برای سفرهای بزرگراهی یا بار سنگین، حاشیه ایمنی بیشتری درنظر بگیرید. استفاده از عمق‌سنج انتشارپذیر یا کولیس روشی دقیق برای پایش یکنواختی سایش است. اگر اختلاف عمق آج بین چرخ‌های یک محور بیش از یک میلی‌متر شد، زمان چرخش یا بررسی زوایا فرا رسیده است. همچنین، هر نوع بریدگی عمیق تا لایه کرباسی یا تاول جانبی، به‌معنای کنار گذاشتن تایر است.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha