رئیس شورای سیاستگزاری روزنامه دنیای خودرو در این باره نوشت :
هفتمین نمایشگاه بینالمللی خودرو تهران روز گذشته بدون هیچ دستاوردی پایان یافت. اصولا معلوم نیست که علل توجیهی برپایی چنین نمایشگاهی، آن هم در شرایط ویژه جنگی کشورمان چیست؟!
نمایشگاه اخیر هیچ وجه تشابهی با برپایی نمایشگاههای بینالمللی نداشته و نگارنده که از بیشتر نمایشگاههای مشابه بینالمللی دیدن کرد، تفاوتها را از زمین تا آسمان دید.
اولا شرکتهایی حق حضور در آن را دارند که طی سال گذشته ابتکاری یا نوآوریای داشته باشند و آن را در معرض دید بازدیدکنندگان قرار دهند.
ثانیا مسئول اول برگزارکننده نمایشگاه یعنی وزیر مربوطه در طول برگزاری برای پاسخگویی به پرسشهای کلان بازدیدکنندگان هر روز باید در آن حضور داشته باشد که وزیر محترم صمت حتی یک روز و یا یک بار در آن حضور نیافت.
ثالثا در پایان برپایی نمایشگاه دستاوردهای آن از قراردادهای متبادله بین شرکتها تا سایر مسائل اعلام میشود.
رابعا یک بازدیدکننده از نمایشگاه اخیر تهران در بدو ورود احساس میکند که در نمایشگاه پکن، شانهای و یا گوانگجو قدم گذاشته و نه در نمایشگاه تهران!
متاسفانه از هر طرف که به صنعتخودرو ایران ورود کنیم چیزی که بیشتر به چشم میآید، مشکلات گوناگونی است که این صنعت را طی 47 سال احاطه کرده است و کسی هم در این بازه زمانی طولانی پیدا نشده است که نسخه شفابخش برای آن بنویسد!
فعلا همه امیدها متوجه استراتژی است که دولت محترم برای تدوین آن عزم خود را جزم کرده است؛ اگر با همه نارساییهای فعلی چند شرکت به این صنعت روی میآورند، آن هم به دلیل اختصاص سالانه 12 میلیارددلار ارز است که جاذبه فراوانی دارد. در این کار هم اما و اگرهای فراوانی وجود دارد؛ بهعنوان مثال دو شرکت بزرگ ایرانخودرو و سایپا که حدود نصف تولید سالانه خودرو را انجام میدهند، 4 میلیارددلار و بقیه مونتاژکاران 8 میلیارددلار دیگر را نوش جان میکنند؛ درحالی که درنهایت آمار تولید آنها کمتر از ایرانخودرو و سایپاست. پس میتوان سرود و زیر لب زمزمه کرد:
ارز حاصل ز نفت ما گشته
عامل اشتغال بیگانه
با چنین خطمشی و شیوه کار
صنعت ما شده چو ویرانه
47 سال تمام است که صنعتخودرو ما مانند مریض محتضری است که نیاز به درمان اساسی دارد و با یک یا دو نسخه مُسکّن درمان نخواهد شد.
فرجام سخن اینکه: اگر به دلایل توفیق و توسعه شرکتهای خودرویی جهان بنگریم خواهیم دید که آنها از آغاز فعالیت با تدوین استراتژی و راهبرد جامع و اجرای دقیق آن توانستهاند از تولید خودرو با موتورهای درونسوز به هیبرید، برقی، خودران و حتی پرنده برسند؛ ولی ما همچنان در این بازه زمانی طولانی بدون برنامه بودهایم و حالا همه آرزوی دوستداران این صنعت تحقق تدوین استراتژی جامع و عمل به آن است تا ما هم بتوانیم عقبماندگیهای خود را جبران کنیم.
