با توجه به این‌که شما یکی از صاحب‌نظران حوزه کیفیت در کشور هستید، ارزیابی‌تان از وضعیت فعلی کیفیت در صنعت‌خودرو ایران چیست و این صنعت با چه ضعف‌هایی مواجه است؟
در صنعت‌خودرو ایران تلاش‌های زیادی صورت گرفته است تا بتوانیم در مسیر خودکفایی قرار بگیریم. این تلاش‌ها طی ۳۰ سال گذشته ادامه داشته و ما نیز در حوزه‌های مختلف همراه آن بوده‌ایم. به‌طور مشخص، مراکز تحقیقاتی که در خودروسازان کشور با عناوین مختلف، از جمله مراکز تحقیقات محصولات جدید فعالیت می‌کنند، نشان‌دهنده تلاش‌های مهم و قابل توجهی هستند که در این صنعت انجام شده است. با این حال، به این پرسش می‌رسیم که آیا صنعت‌خودرو ما از نظر سطح کیفی و استانداردها با سطح بین‌المللی هم‌تراز و همسو است یا خیر؟ تحقق این موضوع تنها زمانی امکان‌پذیر است که مباحث مهمی مانند «همولوگیشن» یا همان ارزیابی انطباق صنعت‌خودرو با استانداردهای مختلف بین‌المللی و منطقه‌ای را به‌طور جدی دنبال کنیم.
با وجود تاکید خودروسازان به رعایت استانداردها، همچنان بخش قابل توجهی از مردم از کیفیت خودروهای داخلی رضایت ندارند. به نظر شما منشأ این فاصله میان ادعای رعایت استانداردها و تجربه مصرف‌کنندگان چیست؟
رعایت استانداردها به‌معنای پایبندی به معیارهای مشخص‌شده است. اگر بتوانیم سطح کیفی معینی را که طبیعتا باید به‌گونه‌ای باشد که مشتری از خرید و استفاده از خودرو رضایت داشته باشد و از آن لذت ببرد، به‌درستی رعایت کنیم، دلیلی برای نارضایتی وجود نخواهد داشت. اشکال زمانی ایجاد می‌شود که در زنجیره‌تأمین صنعت‌خودرو، عدول از سطح کیفیت مشخص‌شده یک قطعه را می‌پذیریم. درواقع، زمانی که از مجموعه مشخصات فنی که یک قطعه باید مطابق آن تولید شود، فاصله می‌گیریم، مشکل آغاز می‌شود. به بیان دیگر هر زمان سطح کیفی پایین‌تر از معیارهای مورد قبول را پذیرفتیم و از الزامات تعیین‌شده عدول کردیم، مشکلات نیز از همان نقطه آغاز خواهد شد.
