این نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی افزود: «رئیس سازمان بهینه‌سازی می‌گوید واقعا در تامین سوخت مشکل داریم؛ اما راه‌حل آن را جمع کردن کارت جایگاه و توصیه به‌مردم برای ذخیره سهمیه جهت سفر می‌داند؛ وقتی پاسخ اصلی به مساله مدیریت انرژی، محدود کردن سهمیه مردم، افزودن معطلی در صف‌ها و ایجاد دغدغه جدید در زندگی‌شان باشد، این بهینه‌سازی نیست، بلکه بحران‌سازی و بی‌تدبیری است.»
وی با اشاره به ریشه‌های وابستگی مردم به خودرو شخصی در سفرهای روزانه شهری و بین‌شهری بیان کرد: «وضعیت حمل‌ونقل عمومی میان کلان‌شهرها و پایتخت با شهرهای اقماری و حاشیه‌ای با چالش جدی روبه‌رو است؛ شهرهایی که به‌دلیل گرانی سرسام‌آور مسکن، به محل سکونت بسیاری از شهروندان تبدیل شده‌اند؛ درحالی که محل کارشان در شهرهای بزرگ و پایتخت قرار دارد (مانند زندگی در کرج و کار در تهران، یا سکونت در اهواز و کار در شهرهای جدیدی چون رامین و شیرین‌شهر).»
یوسفی تاکید کرد: «وقتی ناوگان حمل‌ونقل عمومی مناسب وجود ندارد، این افراد مجبور هستند یک پراید مدل‌پایین بخرند و روزانه با آن تردد کنند؛ به‌واقع آیا این افراد آدم‌های پولداری هستند؟ سهمیه سوخت آن‌ها تمام شده است؛ اکنون چطور باید خود را به محل کار برسانند؟!»
این نماینده مجلس در پایان با اشاره به راهکارهای اصولی برون‌رفت از این چالش خاطرنشان کرد: «دولت باید با اجرای قانون مجلس در خصوص واردات خودروهای نو و کارکرده، چالش پرمصرفی خودروهای تولید داخل و مونتاژی را مرتفع سازد؛ سپس با تقویت ناوگان حمل‌ونقل جاده‌ای و ریلی عمومی، مسیر بهینه‌سازی واقعی را هموار کند؛ سوخت‌های جایگزین مانند سی‌ان‌جی (CNG) را به صورت جدی راه بیندازد و با شناسه‌دار کردن سوخت و اجرای سیستم کارت بانکی در جایگاه‌ها، مصرف را مدیریت کرده و از قاچاق سوخت پیشگیری کند.»
