از همین رو عادل دمشقی، مدیرعامل شرکت شارینت به بیان نظرات خود در این خصوص پرداخت:
با توجه به این‌که واردات خودروهای برقی به برنامهریزی بلندمدت، سفارش‌‌گذاری و تأمین قطعات و تجهیزات وابسته است، آیا می‌‌توان گفت نبود ثبات در مقررات، هزینه و ریسک سرمایهگذاری در این بازار را افزایش میدهد؟
بله؛ یکی از مسائل مهم همین موضوع است. واردات خودرو یا تجهیزات مرتبط با آن فرآیندی نیست که بتوان در همه شرایط به‌سرعت آغاز کرد و به پایان رساند. شرکت باید برای خرید، حمل، ترخیص و تحویل برنامهریزی کند و درنهایت نیز پاسخگوی تعهدات خود در برابر مشتری باشد. وقتی در هر یک از این مراحل احتمال تغییر شرایط وجود داشته باشد، تصمیم‌گیری دشوارتر می‌شود. به‌همین دلیل، پیش‌بینی‌پذیری مقررات اهمیت زیادی دارد. فعال اقتصادی باید بداند با چه ضوابطی مواجه است و آیا می‌تواند بر اساس همان ضوابط برای چند ماه آینده برنامهریزی کند یا خیر.
در بخش زیرساخت شارژ خودروهای برقی، اخیرا تعرفه شارژ ایستگاه‌های دولتی افزایش یافته است. این تغییر تا چه اندازه می‌تواند به بهبود شرایط اقتصادی بهره‌برداران و افزایش سرمایهگذاری در این حوزه کمک کند؟
اخیرا مصوبه‌ای درباره افزایش تعرفه شارژ ایستگاه‌های دولتی ابلاغ شده که بر اساس آن، مبلغ دریافتی برای شارژ تقریبا دو برابر شده است. با این حال، حتی پس از این افزایش نیز تعرفه دریافتی در برخی از این ایستگاه‌ها با هزینه واقعی تمام‌شده تناسب کامل ندارد. برای نمونه، در ایستگاه‌هایی که برای استفاده ناوگان تاکسیرانی تهران در نظر گرفته شده‌اند، با وجود افزایش تعرفه، همچنان میان مبلغ دریافتی از مصرف‌کننده و هزینه‌ای که برای ارائه این خدمت پرداخت می‌شود، فاصله وجود دارد و شهرداری بخشی از هزینه را به‌صورت یارانه پوشش میدهد. در مقابل، تعرفه بسیاری از شبکه‌های شارژ متعلق به بخش‌خصوصی آزاد است و بهره‌برداران می‌توانند بر اساس شرایط اقتصادی و هزینه‌های خود برای آن تصمیم بگیرند. در این بخش، به‌نظر می‌رسد میان فعالان شبکه و میزان دریافتی از خدمت ارائه‌شده، رضایت نسبی وجود دارد.
