لوتوس

افت فروش خودروهای تمام‌الکتریکی در بازار جهانی، استراتژی اتخاذشده توسط برند بریتانیایی لوتوس را دستخوش بازنگری بنیادین کرده و این شرکت را وادار ساخته است تا با عدول از برنامه برقی‌سازی کامل تا سال ۲۰۳۰، سهم محصولات هیبریدی خود را به ۶۰ درصد افزایش دهد.

در راستای این چرخش تجاری و صنعتی، لوتوس برنامه‌ریزی کرده است در سال ۲۰۲۸ نشان تاریخی اسپریت (Esprit) را در قالب پروژه سوپراسپرت Type 135 احیا کند. نکته کلیدی در زنجیره ارزش این پروژه، بهره‌گیری از هم‌افزایی صنعتی درون گروه جیلی (Geely) «مالک لوتوس» و شرکت Horse Powertrain (سرمایه‌گذاری مشترک رنو و جیلی) برای تأمین قوای محرکه است که هزینه‌های تحقیق و توسعه موتورهای پرقدرت را به‌شکل چشمگیری کاهش می‌دهد.

طبق برنامه تولید، تیپ پرچمدار این خودرو به پیشرانه هیبریدی ۴ لیتری ۸ سیلندر توئین‌توربو (W40) و گیربکس ۸ سرعته دوکلاچه مجهز می‌شود که با وزن ۲۰۰ کیلوگرم، بیش از ۶۷۱ اسب‌بخار قدرت بنزینی و درمجموع بالای ۹۸۶ اسب‌بخار توان ترکیبی ارائه می‌دهد.

هم‌زمان، لوتوس برای گسترش بازار هدف و ایجاد حاشیه سود رقابتی در برابر رقبایی همچون فراری 296 GTB، نسخه پایه اقتصادی‌تر را با پیشرانه ۳ لیتری ۶ سیلندر هیبریدی W30 (۵۳۶ اسب‌بخار و وزن ۱۶۰ کیلوگرم) روانه خط تولید خواهد کرد.

احیای نشان تجاری «اسپریت» با اتکا به زنجیره تأمین مشترک رنو و جیلی

هم‌سو با تعدیل برنامه‌های گذار سبز در میان بسیاری از خودروسازان بزرگ جهانی، کمپانی لوتوس (Lotus) نیز از تعهد پیشین خود مبنی بر تبدیل شدن به یک برند تمام‌الکتریکی عقب‌نشینی کرده است.

پیش‌تر در سال جاری مشخص شده بود که این خودروساز بریتانیایی در سال ۲۰۲۸ یک سوپراسپرت جدید مبتنی بر موتور درون‌سوز به سبد محصولات خود اضافه خواهد کرد؛ اکنون جزئیات تازه‌ای از قوای محرکه پروژه Type 135 «که در محافل صنعتی به‌عنوان بستر احیای نشان تجاری و ارزشمند اسپریت (Esprit) شناخته می‌شود» منتشر شده است.

از منظر ساختار صنعتی و مالکیت، تأمین قلب تپنده این خودرو از سوی شرکت Horse Powertrain (جوینت‌ونچر مشترک گروه خودروسازی رنو فرانسه و هلدینگ چینی جیلی) کاملاً منطقی و راهبردی به‌نظر می‌رسد؛ به‌ویژه آن‌که برند لوتوس نیز تحت تملک گروه جیلی قرار دارد و این همکاری درون‌گروهی، هزینه‌های سنگین تحقیق و توسعه و سرمایه‌گذاری در خطوط تولید پیشرانه‌های پیچیده را به‌شکل چشمگیری سرشکن می‌کند.

پیشرانه انتخاب‌شده با کد Horse W40، یک موتور ۴ لیتری ۸ سیلندر خورجینی (V8) توئین‌توربوشارژ با معماری «Hot-V» است؛ ساختاری که در آن توربوشارژرها در فضای میان دو ردیف سیلندر جای می‌گیرند. این مهندسی فشرده ضمن کاهش ابعاد و رساندن وزن خالص موتور به تنها ۲۰۰ کیلوگرم (۴۴۱ پوند)، مسیرهای مکش هوا را کوتاه‌تر کرده و بهره‌وری و پاسخ‌گویی پیشرانه را بهینه می‌سازد.

به اعلام شرکت هورس، بخش درون‌سوز این پیشرانه به‌تنهایی بیش از ۶۷۱ اسب‌بخار (۶۸۰ اسب‌بخار متریک) قدرت و حداکثر ۸۰۰ نیوتون‌متر گشتاور تولید می‌کند.

با این حال، ارزش افزوده اصلی این پیشرانه در تطبیق‌پذیری آن با معماری‌های الکتریکی نهفته است؛ به‌طوری‌که شرکت هورس موتور W40 را منحصراً برای کاربردهای هیبریدی مهندسی کرده است.

این ویژگی به لوتوس اجازه می‌دهد با افزودن سامانه‌های کمکی الکتریکی، مجموع توان خروجی قوای محرکه را از مرز ۹۸۶ اسب‌بخار (۱,۰۰۰ اسب‌بخار متریک) عبور دهد؛ عددی که «فنگ چینگ‌فنگ»، مدیرعامل لوتوس نیز در ماه مه هم‌زمان با تأیید رسمی پروژه Type 135 به‌عنوان شاخص عملکردی پرچمدار آینده این شرکت بر آن تأکید کرده بود.

شرکت Horse Powertrain هنوز به‌صورت رسمی مشخص نکرده است که پیشرانه W40 از میل‌لنگ «کراس‌پلین» (Cross-Plane) «که در اغلب خودروهای لوکس V8 به‌کار می‌رود» بهره می‌برد یا از طراحی دوربالای «فلت‌پلین» (Flat-Plane) که مورد استفاده برندهای سوپراسپرت‌سازی همچون فراری و مک‌لارن است.

با توجه به این‌که این موتور قرار است در سوپراسپرت Type 135 نصب شود، انتظار می‌رود مهندسان به‌سراغ معماری فلت‌پلین رفته باشند؛ اما از منظر اقتصادی و مقیاس‌پذیری تولید، این احتمال نیز وجود دارد که هورس — مشابه رویکرد اخیر مرسدس‌بنز در توسعه پیشرانه‌های V8 جدید خود — هر دو گونه میل‌لنگ را مهندسی کرده باشد تا بتواند این موتور را به طیف وسیع‌تری از خودروسازان و برندهای زیرمجموعه گروه جیلی و رنو عرضه کرده و بازگشت سرمایه پروژه را تسریع بخشد.

در بخش انتقال قدرت نیز نخستین تصاویر از جعبه‌دنده ۸ سرعته دوکلاچه Horse 8LDCT که قرار است به پیشرانه W40 متصل شود، منتشر شده؛ درحالی‌که هیچ اشاره‌ای به عرضه گزینه جعبه‌دنده دستی نشده است؛ تصمیمی که با روند کلی صنعت خودروهای سوپراسپرت مدرن در جهت استانداردسازی خطوط تولید، کاهش پیچیدگی‌های کالیبراسیون هیبریدی و تمرکز بر بهره‌وری بالای انتقال گشتاور هم‌خوانی کامل دارد.

نسخه پایه با ۶ سیلندر کلاسیک

برنامه صنعتی لوتوس برای پروژه Type 135 تنها به یک گزینه قوای محرکه محدود نمی‌شود؛ بلکه این شرکت با اتخاذ یک استراتژی محصولی دوطبقه، قصد دارد سهم بازار بزرگ‌تری را در کلاس سوپراسپرت‌ها تصاحب کند.

درحالی‌که تیپ‌های پرچمدار و گران‌قیمت Type 135 به پیشرانه هیبریدی ۸ سیلندر W40 مجهز می‌شوند، نسخه‌های پایه برای بهره‌گیری از پیشرانه W30 ۶ سیلندر (V6) «که آن هم توسط شرکت Horse توسعه یافته و از سامانه کمکی هیبریدی بهره می‌برد» برنامه‌ریزی شده‌اند.

این موتور ۳ لیتری توئین‌توربوشارژ به‌تنهایی و پیش از احتساب نیروی الکتریکی، ۵۳۶ اسب‌بخار (۵۴۴ اسب‌بخار متریک) قدرت و ۷۰۰ نیوتون‌متر گشتاور تولید می‌کند.

هرچند این خروجی بنزینی پایین‌تر از توان ۶۵۴ اسب‌بخاری پیشرانه ۶ سیلندر فراری 296 GTB پیش از فعال‌سازی موتور برقی است، اما از منظر تجاری، عرضه اسپریت ۶ سیلندر با برچسب قیمتی به‌مراتب اقتصادی‌تر به لوتوس اجازه می‌دهد مشتریان جدیدی را جذب کرده و خریداران تشنه قدرت را به‌سمت نسخه‌های گران‌تر و پرحاشیه‌سودتر V8 هدایت (Upsell) کند.

افزون بر توجیه اقتصادی، نسخه V6 مزیت فنی قابل‌توجهی نیز در هندلینگ خواهد داشت؛ زیرا وزن این پیشرانه تنها ۱۶۰ کیلوگرم (۳۵۳ پوند) است که ۴۰ کیلوگرم سبک‌تر از موتور ۸ سیلندر محسوب می‌شود و چابکی بیشتری در پیچ‌ها به ارمغان می‌آورد.

در بخش طراحی ظاهری و مهندسی بدنه نیز لوتوس با هوشمندانه عمل کردن در مدیریت هزینه‌های توسعه، از دستاوردهای مطالعاتی پیشین خود بهره می‌برد.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

آخرین اخبار