رئیس شورای سیاستگزاری روزنامه دنیای خودرو در این باره نوشت :
اواخر دهه ۵۰ خورشیدی نگارنده از شادروان محمود خیامی، یکی از بنیانگزاران اصلی «ایرانناسیونال» که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به «ایرانخودرو» تغییر نام داد پرسیده بود انواع مدل پیکان همچنان بهصورت مونتاژ تولید و عرضه میشود؛ آیا برنامهای برای داخلیسازی قطعات و مجموعههای این خودرو تدوین شده است؟
وی با ستایش از این سوال در پاسخ گفته بود: «بهزودی ریختهگری رضا در مشهد آغاز به کار خواهد کرد و شرکت ما برنامههای جامعی برای داخلیسازی قطعات و مجموعههای خودرو پیکان آماده اجرا کرده است و امیدواریم بهزودی بیشتر و درنهایت تمامی قطعات و مجموعههای آن را داخلیسازی کرده و انواع مدل پیکان را بهصورت خودرو صددرصد ایرانی تولید و عرضه کنیم.»
اما با وقوع انقلاب اسلامی و تصویب قانون «حفاظت و توسعه صنایع ایران توسط شورای انقلاب» صنایع ایران تحت مدیریت دولتی قرار گرفت و تا سال ۱۳۷۲ کموبیش بعضی از قطعات و مجموعههای محصولات ایرانخودرو داخلیسازی شده بود تا اینکه به ابتکار و حمایت همهجانبه دکتر محمدهادی نژادحسینیان، وزیر صنایع سنگین وقت ایران پدیده مهم قطعهسازی در ایران شکل گرفت و به همین دلیل شایسته است به پاس قدرشناسی از ابتکارات آن شادروان به او عنوان پدر قطعهسازی در صنعتخودرو ایران داده شود.
از آن به بعد شاهد تلاشهای زیادی از سوی مسئولان سیاستگزار صنعتی در این راه بودیم؛ ولی متاسفانه در این بازه زمانی طولانی نتایج حاصله رضایتبخش نبوده است. راستی دلایل این ناکامی چیست؟
صنعت قطعهسازی خودرو
خوش درخشید یک دهه اما
در سراشیبی سقوط افتاد
آرزوها چو دود رفته هوا
علاوه بر آن همین هفته پیش مهدی ضیغمی، مدیرکل دفتر صنایع خودرو وزارت صمت ضمن ارائه آماری از واحدهای خودروساز مونتاژکار کشور که آمار بالایی هم بود، اعلام داشت: «میزان ساخت داخل قطعات و مجموعهها در این واحدها از حدود ۷ درصد شروع میشود که طبیعتا آمار بالایی نیست. اما بعضی از این واحدها هم بالای ۵۰ درصد داخلیسازی دارند.»
وی اضافه کرد سیاست وزارت صمت از این پس این است خودروهایی که ارزبری بالا داشته و عمق ساخت داخل آن پایین باشد به آنها هم ارزی تعلق نخواهد گرفت و حتی احتمالا مجوز ادامه کار آنها تمدید نخواهد شد.
فرجام سخن اینکه: ساخت داخل کردن تمامی قطعات و مجموعههای خودرو نیازمند داشتن استراتژی و راهبرد جامع و مدون است که صنعتخودرو ایران تاکنون از آن محروم بوده است. باید بدانیم تحقق هدفهای توسعه در این صنعت الزاماتی را طلب میکند که مهمترین آنها تدوین استراتژی جامع و عمل کردن به آن است ولاغیر.
