سعید مدنی همچنین در رابطه با چرایی فاصله کیفی و مصرف سوخت خودروهای ایرانی با میانگین جهانی اظهار کرد: «از زمانی که صنعت خودروسازی کشور در دهه ۱۳۸۰ وارد فاز رشد شد، افق‌های مثبتی پیش‌روی آن قرار داشت و هنوز فضای تحریمی به این شدت حاکم نشده بود؛ اما امروز با وجود تلاش‌هایی که در بخش‌های تحقیق و توسعه صورت می‌گیرد، شکاف بسیار عمیقی با استانداردهای روز جهان به‌وجود آمده است.»
وی افزود: «امروز شرایط به‌گونه‌ای است که کیفیت قوای محرکه و میزان مصرف سوخت خودروهای تولید داخل حتی با خودروهای اقتصادی و رده‌پایین خارجی نیز قابل رقابت و مقایسه نیست و ترکیب این مصرف بالا با کیفیت نامناسب سوخت، هزینه‌های مضاعفی را به جامعه و مصرف‌کنندگان تحمیل کرده است.»
این کارشناس صنعت‌خودرو خاطرنشان کرد: «اگر حتی شرایط جنگی و تحولات نظامی اخیر را هم کنار بگذاریم، در شرایط عادی پیش از جنگ نیز هیچ برنامه مدونی برای این بخش تدوین نشده بود و حتی تسلط تمام‌عیار دولت بر خودروسازان بزرگ و تحمیل نفوذ در تصمیم‌گیری‌های بخش‌خصوصی اعم از سازوکارهای دستوری قیمت‌گذاری و شیوه‌های فروش از یک سو و گره‌خوردن مناسبات اقتصادی به مناقشات سیاسی و قطع پیوندهای منسجم بین‌المللی از سوی دیگر، موجب درجا زدن و افت کارایی صنعت‌خودرو شده است.»
مدنی تصریح کرد: «حتی امروز گزینه‌های نسبتا به‌روزتر بازار خودرو در ایران تنها به مونتاژ برخی مدل‌های شرکت‌های چینی محدود شده و هیچ ارتباطی با خودروسازان تراز اول دنیا وجود ندارد. خودروسازی، صنعتی بسیار گسترده با شبکه‌ای از زنجیره‌های پیوسته است که رشد آن در انزوا و بدون تعاملات جهانی به‌هیچ‌وجه امکان‌پذیر نیست و در صورت تداوم وضع کنونی، نهایت توان ما سرپا نگه‌داشتن مونتاژ و تولید پلت‌فرم‌های قدیمی دهه‌های گذشته خواهد بود.»
